Bestel nu en maak kans op Eat, Pray, Love prijzen!

Donderdag 7 oktober 2010 gaat Eat, Pray, Love in premiere in de Nederlandse bioscopen met in de hoofdrollen Julia Robert, Javier Bardem en James Franco. De verfilming van de bestseller van Elizabeth Gilbert over haar zoektocht naar zichzelf via India, Indonesië en natuurlijk ...... Italië.

Wil jij kans maken om de film samen met een vriend of vriendin gratis te zien? Of zou je graag een leuk Eat, Pray, Love t-shirt kado willen hebben? Bestel dan tussen 3 oktober 2010 en 21 oktober 2010 online één van de leuke kadootjes, tassen, armbandjes, koffie of één van de vele andere artikelen in onze webshop Italia 365 Bottega.

Met medewerking van Sony Pictures Nederland verloot Italia 365 Bottega onder haar klanten die in de genoemde periode een online aankoop hebben gedaan 5 x 2 bioskoopkaartjes en 5 originele Eat, Pray, Love t-shirts.

Een leuk kadootje voor jezelf of voor iemand anders EN ook nog gratis naar de bios of en leuk T-shirt erbij? Dat kan alleen bij Italia 365 Bottega! Surf dus snel naar www.italia365bottega.nl en plaats je bestelling.

Premiere: Cosa Voglio Di Piu

Anna heeft haar zaakjes voor elkaar. Ze heeft een stabiele relatie met een lieve man met wie ze op het punt staat een gezin te beginnen, ze heeft leuke vrienden en een leuke baan bij een verzekeringsbedrijfje. Domenico is getrouwd, heeft twee kinderen en werkt bij een cateraar. Anna en Domenico komen met kort elkaar in contact op een borrel bij Anna op kantoor. Bij een volgende vluchtige ontmoeting ontstaat een klik. Hoewel geen van beide er naar op zoek is slaat de lust toe. Lust wordt passie, passie wordt verliefdheid en verliefdheid wordt verwarring.

Wat wil ik nog meer?
Cosa volglio di piu is een film die je meeneemt in de emoties van twee mensen die niet weten wat ze overkomt en op zoek gaan naar de beste manier om met deze emoties om te gaan. Beide worden onverwacht geconfronteerd met de vraag: Wat wil ik nog meer? Hoewel beide hoofdpersonen hun partners en familie vreselijk pijn doen met hun overspel, krijgt de kijker toch een gevoel van sympathie voor de twee. Dat is een compliment aan Alba Rohrwacher en Pierfrancesco Favino, twee van de grootste talenten van het Italiaanse witte doek van dit moment, die hun rollen zeer overtuigend neerzetten en enkele zeer gepassioneerde scenes geloofwaardig spelen.

Een groot actrice
Alba Rohrwacher (1979) is pas sinds 2004 actrice maar heeft al een indrukwekkend lijst films op haar naam staan waaronder Caos Calmo en de prachtige hoofdrol in Il Papa di Giovanna. Vorig jaar nog werd zij uitgeroepen als een van de shooting stars in de filmwereld. Eind van dit jaar zal ze te zien zijn in de lang verwachte verfilming van De Eenzaamheid van de Priemgetallen naar de internationale bestseller van Paolo Giordano.

Een groot acteur
Pierfrancesco Favino (1969) draait al wat langer meer. Hij speelde al in meer dan 50 tv series en films waaronder La Sconociuta en zijn memorabele rol in Romanza Criminale. De laatste jaren timmert hij internationaal aan de weg zoals in Angels & Demons, Narnia, Night at the museum, maar krijgt hij in Italie ook steeds betere en grotere rollen.

De Soldini clan
Regisseur van de film is Silvio Soldini (1958). Soldini heeft al een behoorlijke lijst mooie films op zijn naam staan. Voor deze films gebruikt hij regelmatig dezelfde acteurs en actrices. Zo zie je ook in deze films veel bekende gezichten die je wellicht kent uit zijn eerdere films, Pane e Tulipani, Agata e la Tempesta en Giorni e Nuvole. Ook de thema's van de films hebben een overeenkomst. Die van een zoektocht in het leven door gewone mensen zoals jij en ik.

Volwassen film
Complimenten ook aan de producenten, die er evengoed een mierzoete, wegwerp romantische komedie van hadden kunnen maken zoals ze zo vaak uit Hollywood komen. Cosa voglio di piu is echter een volwassen, serieuze film geworden met hier en daar ruimte voor een glimlach en die na het zien nog dagen in je achterhoofd blijft rondzingen.

Cosa voglio di piu is vanaf 7 oktober te zien in de Nederlandse bioscopen. Voor Italiaanse films op dvd zoals Pane e Tulipani kun je natuurlijk altijd terecht bij onze webshop Italia 365 Bottega.

Waar gaan we eten .... Salo' (Gardameer)

In onze rubriek Waar gaan we eten keren we deze keer terug naar Salo' aan het Gardameer voor een bijzonder 'sterren'-restaurant. Zoals de trouwe volgers van onze rubriek al weten, besteden we regelmatig aandacht aan restaurants in Italie die om wat voor reden dan ook voor ons bijzonder zijn of waar wij ons thuis voelen. Het gaat ons hierbij veelal om bijvoorbeeld de sfeer, de ligging of om de mensen en niet perse om naam, faam of sterren.

Internationaal sterrenrestaurant
Of gaat het dit keer toch om sterren? In Salo' aan het Gardameer waren we in het drukke hoogseizoen nog laat op zoek naar een plekje om even wat eenvoudigs te eten. Bij toeval kwamen we terecht bij Ristorante Pizzeria Al Molo. Het bleek een zeer bijzonder, internationaal, 'sterren'restaurant te zijn waar wij sindsdien regelmatig terug gaan.

Eerste indruk
De eerste indruk bleek precies te kloppen: Een restaurant met veel tafels, veel ruimte voor grotere groepen, kindvriendelijk en met een eenvoudige maar smakelijke selectie van gerechten voor zeer schappelijke prijzen. De pizza's zijn uitstekend. De wijnkeuze is beperkt maar prima, en ook de huiswijn (verkrijgbaar in kannetjes van een liter, een halve liter en zelfs een kwart liter) is lekker en is goedkoper dan dat je voor een fles mineraalwater betaald in menig restaurant in Nederland. Het restaurant bestaat voornamelijk uit een groot terras dat vrijwel geheel overdekt is. Enkele tafels vooraan hebben uitzicht op de baai van Salo'.

Internationale sterren
Tot zover nog geen sterren-kwaliteiten zou je zeggen. Dat klopt. Die komen pas als je de mensen van Al Molo leert kennen. De ruggengraat van dit bescheiden maar populaire restaurant is de groep mensen die er al lange tijd in grotendeels vaste samenstelling kei en keihard werkt. Een internationale bundeling van krachten die samen een magische formule van gastvrijheid en menselijke warmte opleveren. De eigenaar, van origine Siciliaan, en zijn schoonzoon houden zich op de achtergrond en komen alleen even naar buiten om de vele vaste klanten (zowel Italianen als toeristen) te begroeten. Twee zussen uit Roemenie zorgen dat de logistiek tussen de keuken en de vele tafeltjes op rolletjes blijft lopen, sinds kort met hulp van een Thaise. Maar de hoofdrollen zijn voor drie schatten van Marokkaanse broers. Niets is ze teveel en hoe druk ook, ze maken altijd tijd of ruimte voor je. En wij vermoeden dat zij stiekem het woord 'gastvrijheid' hebben uitgevonden .....

Favoriete oom of tante
Bij Al Molo is het alsof je bij een favoriete tante of oom op visite komt. Geen poeha, niks opgeprikt, iedereen is welkom. Het is er vaak gezellig druk en altijd als je in de buurt bent, wil je er gewoon even langs gaan. Al Molo is wat ons betreft daarom een restaurant met (internationale) sterren.

Ristorante Pizzeria Al Molo is te vinden aan de Via Zambellino Bolzati 5 in Salo'.

FIAT is Feelin' Good met Faithless

De Britse danceband Faithless heeft een deal gesloten met de Italiaanse autofabrikant FIAT. Op zich geen groot nieuws. Eerder al gebruikte FIAT populaire bands of artiesten in hun reclames zoals Harry Connick Jr. of Vasco Rossi. Het vernieuwende zit 'm echter in de deal die is gesloten, en wel eens de toekomst van de muziekfinanciering zou kunnen zijn.

De muziekindustrie maakt nog steeds stormachtige tijden door. Met name het downloaden van muziek zonder hiervoor te betalen heeft veel platenmaatschappijen naar een failissement gebracht. En de overgebleven grote maatschappijen hebben geen interesse of ruimte voor alle bands of hebben slechts beperkte promotiebudgetten te besteden . Veel artiesten gaan daarom op zoek naar andere manieren om hun muziek aan de man te brengen dan via een maatschappij. Om dat te financieren worden inginieuze constructies bedacht. De deal tussen Faithless en FIAT is daar een mooi voorbeeld van en wellicht een voorbode voor vergelijkbare deals. Maar wat doen ze dan precies?

FIAT en Faithless zullen de eerste zogenaamde prommercial gaan uitbrengen. De prommercial is in dit geval een 3 minuten durende videoclip van de nieuwe single van Faithless Feelin' Good die aanstaande zondag haar premiere zal hebben tijdens een reclameonderbreking van Big Brother in Engeland. Het FIAT logo zal in de clip niet in beeld verschijnen maar een belangrijke rol is wel voor een blauwe FIAT Punto Evo. Na de premiere van de videoclip zal een 30 seconden durende, aangepaste versie ervan worden uitgezonden als traditionele reclame. Gelijktijdig zal de verkoop starten van een speciale editie van de Fiat Punt Evo onder de naam ........ Feelin' Good .

Hoe werkt het nu precies? Faithless, bekend van onder meer hun megahit God is a DJ, had geen contract meer bij een platenmaatschappij. Ze krijgen echter ook geen geld van FIAT. Wel kregen ze de gelegenheid deze dure clip te maken op kosten van FIAT dat op haar beurt gebruik maakt van de populariteit en het imago van de band en dus geen extra kosten kwijt is aan het inhuren ervan. Extra voordeel voor Faithless is het feit dat de clip en dus ook hun nummer regelmatig onder de aandacht zal worden gebracht van kijkers die wellicht kopers worden van de single of zelfs van het album.

Met name de muziekwereld zal de resultaten van deze deal met bovengemiddelde aandacht volgen en deze wellicht gaan vervolgen als een en ander gunstig verloopt. Voor de consument is het nog even wachten tot zondag om te zien of de auto en natuurlijk ook de muziek bevalt. Onze favoriete muziek bij een reclame van FIAT is tot nu toe nog steeds Meravigliosa Creatura van Gianna Nannini bij de lancering van de nieuwe Fiat Bravo, die er trouwens ook zeker mag zijn.

Pranzo di Ferragosto

Vandaag is het Ferragosto, een belangrijke feestdag in Italië.

Interview met een opvallende debutant
Italia 365 had de eer om Gianni de Gregorio te interviewen over onder meer zijn film Pranzo di Ferragosto. De hoofdrolspeler, regisseur en scenarist van de film won er de prestigieuze Italiaanse Donatello award mee voor beste nieuwe regisseur. Een opvallend debuut voor een zestigjarige. Opvallend is ook het feit dat Gianni de Gregorio één van de vier scenaristen was die met journalist Roberto Saviano de aangrijpende maffiafilm Gomorra maakte. Het contrast tussen de beide films zou echter niet groter kunnen zijn.

Film als totaalpakket
Gianni de Gregorio (1949) is van jongs af aan liefhebber van film. 'Mijn filmliefde beperkt zich niet tot een specifiek genre of land. Ook heb ik geen voorkeur voor regisseren, acteren of schrijven. Als je me het mes op de keel zou zetten zou ik nog steeds geen keuze kunnen of willen maken. Ik film als een totaal pakket. Dat is ook wat me erin aanspreekt' .

Gianni is Gianni
In Pranzo di Ferragosto speelt De Gregorio voor het eerst de hoofdrol. Weliswaar heeft hij hiervoor ooit op school gezeten, maar zijn passie voor film zit veel meer van binnen en richt zich meer op het maken van films. 'Ik mis het extraverte karakter van een echte acteur'. Toch had niemand anders de rol van Gianni met zoveel verve kunnen spelen als hij. Dat heeft vooral te maken met het autobiografische karakter van de film. 'Net als de Gianni in de film groeide ook ik op in Trastevere. Een Romeinse wijk waarin arm en rijk, aristocraten en burgers, oud en jong naast elkaar wonen en leven. Ook ik zorgde bijvoorbeeld lang voor mijn moeder die een zware emotionele druk op mij legde.'

Een uitdagend debuut
Het filmen van dit low budget project was een uitdaging omdat Gianni niet alleen debuteerde als hoofdrolspeler maar eveneens het eerst verantwoordelijk is voor zowel het script als de regie. ;Het project zat al lang in zijn hoofd en alleen doordat er tot voor kort geen budget voor werd vrijgemaakt duurde het tien jaar voordat ik hem uiteindelijk kon maken. Mijn crew, veelal bestaande uit vrienden, hielp mij ontzettend met hun professionele instelling om mijn rol als duizendpoot te kunnen vervullen. Daarnaast sprak ik bijvoorbeeld signalen af met de cameraman. Door op een bepaalde manier naar links te kijken tijdens de opname, dirigeerde ik de camera naar die kant. Zo lukte het me om de verschillende rollen te vervullen.'

Een onervaren cast van bejaarden
Hoewel de cast net als in Gomorra geen bekende namen kende, zijn de acteurs niet geheel onervaren. Zo speelde de twee jongens in één van de vijf verhalen in Gomorra (Gianni’s favoriete deel van de film), eerder in buurttheaters. Hun onervarenheid met film maakte het echter mogelijk de noodzakelijke onbevangenheid te kunnen weergeven. Hetzelfde was het geval met de oude vrouwtjes in Pranzo. 'Het was geen bewuste keuze, maar meer een organisch ontstane omstandigheid, vergelijkbaar met de neorealisten die noodgedwongen gebruik maakten van onervaren acteurs na de 2e wereldoorlog.'

Pranzo versus Gomorra
Pranzo di Ferragosto is een oud project dat al vóór de maak van Gomorra bestond. Uiteindelijk kwam Pranzo di Ferragosto er kort na uit. De films werden dus uiteindelijk vrijwel parallel gemaakt. 'Dat maakte het lastig los te komen vanuit het zware Gomorra naar het luchtige Pranzo di Ferragosto. Van de commotie rondom Gomorra heb ik daarentegen geen last gehad. Natuurlijk was het bij tijd en wijle gevaarlijk omdat de film werd geschoten in de criminele buurten die het in de film laat zien. De crew werd echter als professionals beschouwt en we werden dus met rust gelaten.' Iets dat mede scenarist en oorspronkelijke schrijver Robert Saviano helaas niet kan zeggen. Hij word sinds het uitkomen van het boek 24/7 bewaakt door 7 bodyguards vanwege doodsbedreigingen. Hij heeft geen privé leven meer. Geen vriendin, kan niet uit, kan niet winkelen.

Voorbeelden
Net als in Gomorra en enkele andere films werkt Gianni ook met Pranzo di Ferragosto samen met Matteo Garrone. 'Hoewel Matteo jonger is dan ik, fungeert hij als een soort maestro voor mij. Ik leer veel van zijn manier van filmen die vaak documentarisch is, grof korrelig en gemaakt met hand held camera’s.' We beschrijven Gianni onze kijk op Italiaanse film: Italiaanse film verschaft de kijker een soort raam naar het Italiaanse leven. Bij opening van het raam zie je één of meerdere levens voorbij trekken zoals ze in werkelijkheid zijn. Geen opschmuck, geen helden. Gewoon zoals het is. Aan het einde van de film gaat het raam weer dicht. Niet perse bij een afrondend einde van een verhaal. Gianni is plezierig verrast door onze observatie. 'Dat moet ik Matteo vertellen.' Behalve zijn bewondering voor Matteo heeft Gianni niet perse voorbeelden in Italiaanse film. Weliswaar bewondert hij werk van Vittorio De Sica en Roberto Rosselini, maar even zo goed haalt hij inspiratie uit bijvoorbeeld Japanse films. 'Ik pik overal iets uit mee.'

Filmprijzen
Voor Pranzo di Ferragosto won Di Gregorio de prestigieuze Italiaanse Donatello award voor beste nieuwe regisseur. 'Filmprijzen zijn ontzettend belangrijk. Het geeft me waardering en opent deuren voor nieuwe projecten. Dagelijks aai ik mijn Gouden Leeuw die ik in Venetië won.'

Gevecht in de boksring van het leven

Het leven is als een bokswedstrijd. Je traint eerst hard en hopelijk ben je er klaar voor als het eerste gevecht begint. Een gevecht in de boksring van het leven. In de nieuwe Italiaanse film Alza La Testa weet hoofdfiguur Mero daar alles van. Deze middelmatige, voormalige amateurbokser werkt op een scheepswerf in Fiumicino, vlakbij Rome. Zijn leven wijdt hij aan de opvoeding van zijn zoon Lorenzo en aan het, bijna obsessief, klaarstomen van deze 18-jarige jongen als succesvol bokser. Als de Albanese moeder van Lorenzo plotseling weer opduikt en de jongen ook nog verliefd wordt op een Roemeens meisje schiet Mero in de verdediging om zijn zoon tegen deze afleiding, de verleidingen en het leven te beschermen, met alle gevolgen van dien.

Onbekende filmgrootheid
De rol van alleenstaande vader Mero in Alza La Testa wordt gespeeld door Sergio Castellitto (1953), in Italie een acteur/regisseur met hoog aanzien. Buiten Italie is hij misschien wel het meest bekend van zijn rol als King Miraz in de film the Chronicles of Narnia: Prince Caspian. Maar zijn meesterwerk is de hoofdrol die hij naast Penelope Cruz speelde in Non ti Muovere, een film uit 2004 die hij zelf regisseerde en waarvan het verhaal door zijn vrouw Margaret Mazzantini werd geschreven. In Alza La Testa overtuigd Castellitto opnieuw als vader die het het beste met zijn kind voor heeft maar het moeilijk met zichzelf en zijn eigen gemaakte fouten in het leven heeft. Hij is echter bereid te vechten, z'n hoofd omhoog te houden en nooit op te geven.

Een Italiaanse film ten voeten uit
Alza La Testa is overigens alles behalve een boksfilm maar juist een typische moderne Italiaanse film. Een verhaal van gewone mensen wordt vertelt tegen de achtergrond van grotere, actuele thema's zoals in dit geval onder meer alleenstaande ouders en immigrantenproblematiek. Vooral in het eerste deel van de film is er veel aandacht voor de karakters en de dreigende confrontatie tussen vader en zoon die het hart van de film vormt. Het tweede deel van de film is een stuk donkerder van toon en verliest een beetje de vorm en kracht ten op zichte van het begin. Tip: Let op de subtiele verwerking van de weersomstandigheden in relatie tot het verhaal.

Knock out door de pure essentie
Alza La Testa is een film zonder opschmuck, geen heftige actie, geen glamour, maar de pure essentie van het verhaal en de karakters dat zo hard als een rechtse directe aan komt, maar je net niet knock out slaat.

De film is nu in verschillende Nederlandse bioscopen te zien.

15 augustus - Ferragosto

Over twee weken, jaarlijks op 15 augustus, is het weer Ferragosto. Na Kerstmis, Oud en Nieuw en Pasen de belangrijkste feestdag in Italië. Op 15 augustus viert Rooms Katholiek Italie Maria hemelvaart, maar zelfs vóór Christus werd op deze dag al feest gevierd door de Romeinen.

Vakantie in een vakantie
Een groot deel van Italië ligt gedurende augustus sowieso al plat vanwege de landelijke vakantieperiode, maar op 15 augustus zul je zien dat de economie vrijwel geheel tot stilstand komt, behalve natuurlijk de horeca. Een populaire bezigheid op Ferragosto is veel en lang eten, bij voorkeur 's middags. Vorig jaar is hier een werkelijk heerlijke film over uitgebracht van regisseur en hoofdrolspeler Gianni de Gregorio.

Pranzo di Ferragosto
Pranzo di Ferragosto vertelt het verhaal van een oudere man die nog thuis bij zijn dominante aristocratische moeder woont. Door toedoen van zijn sluwe vrienden raakt hoofdpersoon Gianni opgezadeld met de zorg voor een kwartet bejaarde dames op een van de belangrijkste Italiaanse feestdagen van het jaar: Ferragosto. De dames proberen Gianni ieder op hun eigen manier te manipuleren en bezorgen hem handenvol werk. Hoewel de eenzaamheid van de hoofdpersonen een triest beeld van de moderne realiteit schetst, zal niemand na het zien van deze hartverwarmende film een glimlach kunnen onderdrukken. Abonnees van Film1 kunnen Pranzo di Ferragosto deze maand bekijken zien. Helaas echter niet op 15 augustus ......

Hou ons blog die dag wel goed in de gaten want op 15 augustus kan je namelijk het interview lezen dat Italia 365 vorig jaar had met de sympathieke Gianni de Gregorio.